Akıl hastanesinde fetiş

maskelisinek

Başarısız intihar girişimimden 2 gün sonra nihayet, doktorların şirin göstermek için rehabilitasyon merkezi dediği, benim içinse akıl hastanesi olan yere yatmayı kabul etmiştim.

Girişte çok detaylı bir aramadan sonra, cüzdan, kemer ve sigara paketi dahil her şeyimi aldılar. Hastanenin oldukça kuralcı olduklarını söylemişlerdi fakat bu kadarını beklemiyordum. İçeriye laptop sokmak yasaktı ve cep telefonuma da el koymuşlardı. Odalardaki pencerelerin açık tutulup tutulmayacağına bile onlar karar veriyordu. Belli ki hastaları olabildiğince kontrol altında tutmaya çalışıyorlardı.

İçeriye girdiğimde binanın ne kadar modern olduğunu farkettim. Danışmada siyah düz uzun saçlı, oldukça güzel yüz hatlarına sahip bir kız oturuyordu. Göz göze geldik, bir gülümseme bekledim. Bir an yüzüme bakıp kafasını çevirdi. Az sonra hastabakıcı geldi ve odamın koridorun diğer tarafında olduğunu söylerek beni götürdü.

Odadaki eşyalar da binanın içi gibi yeniydi. Her hastayı kabul etmeyen ve insanları 'kontrol etmek' için oldukça yüksek bir meblağ isteyen bir hastane için aslında normal sayılırdı.

Birazdan Merve Hemşire gelip sizinle ilgilenecek
...

İki dakika sonra, danışmadaki kızdan daha kısa olduğunu tahmin ettiğim, ama yüzü en az onunki kadar güzel olan Merve Hemşire elinde serumla odaya geldi.

Bir tepki veya gülümseme bekledim. Ondan da tepki yoktu.
Yüzüme bakmadan merhaba dedi, merhaba diye karşılık verdim.
Gözüm ayaklarındaki beyaz sabolara takıldı.
Merve Hemşire arkası bana dönük, serumun ıvır zıvırıyla ilgilenirken içsesimi duymuş olacak ki, sağ ayağını hafifçe terliklerinin topuk kısmına doğru çekip parmak ucunda durdu. Beyaz çoraplı tabanlarını görebiliyordum. İçimden 38 numara diye düşündüm.

Bana doğru döndüğünde kafamı çeviremedim ve ayaklarına bakarken yakalandım. Alışık olduğum bir durumdu.

Kolunuzu uzatın lütfen.

Serum takıldıktan sonra elini hafifçe omzuma dokundurarak beni yatırdı.

Odadan çıkarken döndü: Lütfen yerinizden kalkmayın ve uyuyun.

Aslında hiç niyetim yoktu ama bu oldukça ciddi ve güzel yüz hatlarına sahip, dominant tavırlı kızın isteklerine karşı koymak kolay değildi.

Laptop ve telefonum onlardaydı. Dış dünyayla hiçbir iletişimim kalmamıştı ve kuralları onlar koyuyordu. Tek umudum burada kalan birkaç güzel ayaklı kızın varlığıydı. Belki de sadece benim gibi zavallı erkekler vardı. Beni nelerin beklediğini yaşayıp görecektim. Gözlerimi kapatıp Merve Hemşire'nin beyaz çoraplarını sergilediği kareyi düşünürken rüyalar alemine daldım...

maskelisinek

Sabah kolumda bir acıyla uyandım. Serum çoktan bitmişti ve kolumu kanamıştı. Yerimden doğrulup serumu sürükleyerek danışmaya doğru yürüdüm. Merve Hemşire herzamanki ciddiyetiyle beni çağırabilirdiniz dedi ve serumu çıkartıp pansuman yaptı. Teşekkür ettim. Bankın arkasında durduğu için ayaklarını göremiyordum. O sırada hemen ileride duran su sebili imdadıma yetişti. Çok susadığımı söyleyip sebile doğru yürüdüm. Böylece Merve arkamda kalmıştı. Ayaklarına bakmak için doğru anı kolladım. Bu sefer beni bir sürpriz bekliyordu: Beyaz spor çoraplarını yerine, ince bir çorap giymişti ve yine terliğiyle oynamakla meşguldü. Tam tahmin ettiğim gibi, en az elleri kadar güzel ayaklara sahipti. Ojesiz ama doğal ve güzeldiler. İnce çoraba rağmen düzgün ve bakımlı parmaklara sahip olduğunu görebiliyordum. Bir süre sebilin başında oyalanarak ayaklarını izledim. Arada ayak parmaklarını kıvırıyor, parmak ucunda ayağını terliğin içinde yavaşça ileri geri hareket ettiriyor, sonra ayağını yukarı kaldırarak tabanlarını sergiliyordu. Bunu yapmaktan zevk alır gibiydi. Tam sebilin yanından ayrılırken birkez daha gözgöze geldik. İk gün içinde ikinci kez ayaklarına bakarken yakalanmıştım. Ciddi suratında hafifçe bir gülümseme gördüm. Bu haliyle olduğundan çok daha güzeldi.

Az sonra beni Merve'den ayırmaktan başka hiçbir vasfı olmayan hastabakıcı geldi ve doktorların sabah toplantısı yapacağını söyledi.

Koridordaki genişçe bir odaya girdiğimde herkesin yerini almış olduğunu gördüm. Doktorlar bir tarafta dizilmiş, karşısındaki iki geniş koltukta ise önümüzdeki bir ayımı beraber geçireceğim hastalar oturuyordu. Gözlerin üstümde olduğunu bildiğimden çok kısa bir süreliğine hastalara bakabildim ve içlerinde birkaç güzel kız olduğunu farkettim. Boş bulduğum yere oturdum.

Tam karşımda hastaneye girmeden önce tanıştığım uzman psikolog Sanem oturuyordu. Sağında ve solunda ise ikişer tane, birbirinden güzel 4 genç doktor yerini almıştı. Stajyer psikologlar olduklarını tahmin ediyordum.

Sanem oldukça çekici ve karizmatikti. Sözünü dinletmesini bilen, işinde başarılı ve dişli kadınlardandı. Beni hastaneye yatmaya nasıl ikna ettiğini bile anlayamadan kendimi burada bulmuştum. Yüksek bir tabureye oturmuştu. Hemen yanındaki alçak koltuklarda oturan zavallı stajyerler onun ayak hizasında kalmışlardı. Sanırım stajlarını tamamlayana kadar Sanem'in babetleriyle muhatap olacaklarını biliyorlardı ve durumu kabullenmişe benziyorlardı. Doktorun mesajı açıktı: Yerinizi kabullenin.

Yaz ayağında olduğumuz için hem Sanem'in hem de stajyerlin ayağında babet vardı. Tanışma faslı başladığında gözlerimi ayaklarına diktim. Uzun süre bekledim ama lanet olası babet, Sanem'in ayağından bir türlü kurtulmadı.

Bu arada beraber kalacağım hastaları da tanımış oldum. İçlerinde 4 tane çekici kız vardı:

Sinem (Minyon ve çok güzel yüzlü ve buğday tenli)
Tuğba (Annesinin refaketçisi olarak gelmiş, kızıl saçlı- gotik giyinen oldukça çekici)
Aydan (Kısa boylu ama oldukça güzel yüzlü, sarı saçlı)
Dilara (Sorunlu bir tip. 1.75 boylarında ve fiziği oldukça düzgün)

Kızların hepsi hastanenin verdiği otel terliğine benzer beyaz terlikleri giymişti. Sinem hariç. Ona bakmaktan kendimi alamıyordum. Her baktığımda da gözgöze geliyorduk. Sanırım onun da gözü benim üstümdeydi.

maskelisinek

Ayak parmaklarını kısmen belli eden siyah bir babet giymişti ve bir süre sonra ayağının biri babetten kurtuldu. Arada dönüp bana bakıyordu. Sanırım ayaklarına baktığımı belli etmiştim. Sol ayağındaki babeti parmak ucunda sallıyordu. Ayak parmaklarının tamamını görmek için deliriyordum. Adeta benimle oynuyordu.

Hastalardan biri çocuk denecek yaşta ve oldukça hareketliydi fakat Doktor Sanem'in sert bir ses tonuyla Ekrem demesi muma dönmesini yetiyordu. Sanem onunla konuşacağı zaman onun olduğu tarafa doğru bacak bacak üstüne atıyor ve belli belirsiz ayak tabanını ona doğru gösteriyordu. Ekrem'in muhtemelen bundan haberi yoktu ama ben psikolojideki karşılığını biliyordum: "Ayağımın altındasın". Zavallı çocuk aşağılandığının farkında bile değildi.

Doktor Sanem tek tek stajyerleri tanıttı. Dördü de özel üniversitede okuyan güzel tikkylerdi ama Sanem söz vermediği için konuşamamışlardı bile.

Sabah toplantısı Sanem'in şu sözleriyle kapandı: "Biliyorsunuz arkadaşlar, şirketlerde stajyerlere genelde köle muamelesi yaparlar. Biz fotokopi çektirmiyoruz ama burada da durum çok farklı değil."

Dört stajyer kızın başı bir anda utançla öne eğilirken, Doktor Sanem'in suratını muzip bir gülümse kaplamıştı. Kusursuz bir 'public humiliation'.

Çok canımın sıkılacağı tahmin ettiğim hastane, sabah toplantısından gözüme cennet gibi görünmeye başladı. Yoğun bir kadın dominasyonu ve ayaklarını sergilemekten hoşlanan kadınlar. Belli ki çok güzel maceralar beni bekliyordu...

Ertesi gün Doktor Sanem'le bireysel görüşmemiz vardı. Şimdiden sabırsızlanıyordum.

Odaya girdiğimde koltuğundaki yerini almış, bacak bacak üstüne atmıştı. Ayağında siyah, ince topuklu ayakkabıları vardı. Gayet rahat ve çekiciydi.

maskelisinek

Dört stajyer onun arkasında ayakta dikilmiş, adeta asker olmuşlardı. Odaya girer girmez ortama kimin hükmettiği anlaşılıyordu.

Göz teması kurmadan karşısındaki koltuğu işaret etti. Oturdum. Gözlerini hafifçe devirerek susadım demesiyle iki stajyerin sebile koşmak için hareketlenmesi ve birbirlerine çarpması bir oldu. İkisi de çarpmanın etkisiyle afalladı. Doktor Sanem ise rahat koltuğunda gülme krizine girmişti. İki kızı birbirine düşürmüş, tabiri aptal yerine koymuştu.

Kızlar suyu getirmek için mücadele ederken, Sanem elinde tuttuğu belgelerden birini yere düşürdü. Belgenin üzerinde kızlardan birinin ismi yazıyordu. Arkasındaki stajyerlerden biri kendi isminin yazılı olduğunu görür görmez almak için yere eğildi. Fakat belge çoktan Sanem'in ayağının dibine düşmüş ve üzerine basılmıştı!

Artık alabilmek için eğilmek yetmeyecekti ve kız teslim olup dizlerini yere bıraktı, emekleme pozisyonu aldı ve alabilmek için harekete geçti.
Doktor Sanem kahkahalarla gülüyordu:

'Çok eğlenceli, devam et'
'Almak için biraz daha çabalamalısın'
'Hadi, yapabilirsin'
'Tüh, çok yaklaşmıştın'

Doktor topuğunun üzerinde ayağının ucunu havaya kaldırıyor, kız tam almak üzereyken ayağını yere basıyordu ve kağıdı almak imkansız hale geliyordu. Sanem karnını tuta tuta gülerken kız bir yumağı yakalamaya çalışan yavru kedi gibi çırpınıyordu.

Özel üniversitede okuyan, zengin, hatta kendisinden çirkin hemcinsleriyle alay eden havalı bir kız için bu duruma düşmek onur kırıcıydı. Sanem tarafından emekletilmiş, tüm alaycı sözlerini yutmak zorunda kalmış adeta onun attığı kemiği yakalayıp getirmeye çalışan bir yavru köpek konumuna düşmüştü.

Bu sırada diğer kızlar da döndüler, Sanem suyu getirmeyi başaran kıza göz kırparak ' bunu artı puan olarak hanene yazıyorum' dedi.

Doktor Sanem birkaç ayak hareketi daha yaparak dört ayak üzerinde duran kızın tüm gücünü kırdı, pes ettirdi. Kız ağlamaklı iki elini Sanem'in ayakkabısının sağına ve soluna yerleştirdi. Ve ağır hareketlerle alnını ayakkabısının dibine yapıştırdı. Artık mücadele etmekten vazgeçmişti, sadece Sanem'den merhamet dileniyordu.

Sanem ayağını iyice kızın yüzünün yanına yerleştirdi ve bir süre yukarıdan onu izledi. Şefkat ve acımayla kafasını okşadı:
'Kalkabilirsin artık. İyi güldüm sayende, aferin'

Ayağını kaldırdığında kağıdın üzerinde '38 Gucci' yazıyordu.
Kız ağlamaklı bir şekilde hocam benim için bu kağıdın ne kadar değerli olduğunu biliyordunuz dedi.
Doktor Sanem alay etmeye devam etti:
'Bu kağıt basmadan önce beş para etmezdi, ayağımla onu şereflendirdim. Minnettar olmalısın'...

maskelisinek

Sanem'in gücü inanılmazdı ve bunu insanlar üzerinde denemeye bayılıyordu.
10 dk. içerisinde iki kızı ayak işlerine koşturmuş, bir tanesini de karşısında emekletmişti. Dördüncü stajyer diğerlerinden farklıydı. Başı yerde, ellerini önünde birleştirmiş bekliyordu ama o diğerleri kadar düşmemişti. Bunun sebebini ve Doktor'un kızları nasıl parmağında oynattığını mutlaka öğrenecektim.

Biraz sonra odada otoriter sesi tekrar yankılandı:
'evet, bu kadar eğlence yeter! teşekkürler kızlar. özellikle de yerdeki muhteşem performansın için sana Melis. Çıkabilirsiniz...'

Sonunda Doktor'la başbaşa kalıyordum.
Korkudan ellerim titriyordu.
İki gündür insanlara yaptırdıklarını gördükten sonra korkmamak elde değildi...

Sonunda başbaşaydık.
Deri koltuğa rahat bir şekilde yayılmış beni süzüyordu.
Bense heyecanımı belli etmemeye çalışıyordum.

Bacak bacak üstüne attı.
Kolumdaki serum demire bağlıydı ve hortumu neredeyse yere kadar uzanıyordu.
Ayağını hafifçe sallayarak ucuyla serumun hortumuna dokunmaya başladı.
Kolumun içindeki iğne her dokunuşta hem canımı acıtıyor hem de tatlı bir zevk veriyordu.

Demek ayak fetişistisin?
Nereden biliyorsunuz?
Senin gibi kaç tane hasta geçti elimden biliyor musun. Az önce Melis önümde emeklerken pek de üzülmüyordun değil mi? Zevk alıyordun. Hatta tam olarak ne hissettiğini söylememi ister misin?
Nedir?
Onun yerinde olmak istiyordun. İçin gidiyordu. Unutma ben bir psikoloğum. En ufak bakışından, mimiğinden, vücut dilinden düşüncelerini okuyabilirim.

Beni fena yakalamıştı.

Bu durumdan kurtulmak mı istiyorsun?
Evet. Artık sağlıklı ilişkiler kurmak isti...
Kes sesini. Ayak fetişizmi neyle alakalıdır biliyor musun Hakan? Öğrenmeyle. Küçük yaşta ayağı cinsel obje yerine koyan insan, fetişist olmaktan kurtulamaz. Ve ayak fetişistlerinin çoğunluğu da güçlü kadınlara köpek olma eğilimindedir. Şimdi cevap ver: Seni bu durumdan kurtarmamı mı istersin yoksa bu öğrenmeyi pekiştirmemi mi?

Tam cevap vermek üzereyken ayağını hortumun üzerine basıp çiğnemeye başladı. Hortum aşağı çekilince yerimden fırlayıp dizlerimin üzerine çökmek zorunda kaldım. İğnenin acısıyla gözlerimden yaş gelmişti. Bağırmak istiyordum.

Bağırmak istediğini zannediyorsun ama bağıramazsın. Çünkü sende köpeğim olmak istiyorsun. Bağırırsan mutlaka odaya birileri gelir ve kurtulursun. Ama bunu istemiyorsun çünkü akıllısın. Ve akıllı köpekler yerini bilir. Şimdi yüzünü ayakkabılarımın dibinde görmek istiyorum.

maskelisinek

Bir süre tereddüt ettim. Ayağının ucuyla hortuma iyice bastırdı. Tüpün akışı tersine döndü. Artık serum damarlarıma girmiyordu, kanım seruma doluyordu.

Bunu zor yoldan yaptırmamı emin ol istemezsin. Yüzün... Ayağımın dibine!

Yavaşça yüzümü ayakkabılarına yaklaştırdım.

Topuğuyla serumun üzerine basmış, ayakkabısının ucunu hizmet etmem için yavaşça yukarı kaldırmıştı. Ayağıyla fiziksel acı veriyor, sözleriyle ağır ağır aşağılıyordu. Ve bunu oturduğu yerden rahatça yapması beni sinirden kudurtuyor, bir yandan da ona saygı duymama neden oluyordu.

Senin sorunlarını çözmeme yardım edeceğimi sanıyorsan yanılıyorsun. Buradan yine bir köpek olarak çıkacaksın. Ama daha uslu, güçlü kadınlar karşısında ne yapması gerektiğini bilen bir köpek. Koluna görünmez bir serum iliştireceğim ve her akıllı kadın o serumla neler yapabileceğini bilir. Evet bize para ödeyeceksin. Ama bunun karşılığında iyileşmeyeceksin, sadece zaafların artacak. Bu da kendini bir aptal gibi hissetmeni sağlayacak. Bir köpek eğitim merkezine gitsen bundan daha ucuza eğitim alabilirdin. Ama ben senin gibi salakların parasını almaya bayılıyorum.

Ağırlığını topuğuna vermesiyle birlikte artık yüzüm ayakkabılarının dibindeydi.

Şimdi biraz kölelik içgüdülerini pekiştirelim. Yala.

Dilimin gezdiği yer bir şerit şeklinde ayakkabılarının önünü parlatmıştı.

Ayakkabı süngeri kullanmayı sevmiyorum. Onun yerine senin gibi bunun için can atan ve temizlemesine izin verdiğim için minettar olan canlı süngerler daha zahmetsiz.

Tekrar yalamak için hamle yaptığımda ayağını yere indirdi.

Bekle. Az önce Melis'i izlerken onun yerinde olmak istiyordun. Önce minet duy. İlk darbenin tadını iyice al.

Dilimi ağzımın içinde iyice dolaştırarak tadı almaya çalıştım.

Nasıl buldun?
Tozları hissedebiliyorum, sizin gücünüzü de.
Minettarlığını göster.

Stajyer kızın yaptığı gibi alnımı ayağının dibine yapıştırdım. Bu onun gücüne ve ve dominasyonuna bir saygı duruşuydu.

maskelisinek

Kızlar temizleme konusunda senden başarılı. Ayrıca ayakkabılarımın altını saçlarında temizlerken onları hüngür hüngür ağlatmak harika. Bütün gün saçlarının havalı olması için uğraşıyorlar, kuaföre dünyanın parasını harcıyorlar ve o saçlar burada temizlik bezi olarak kullanılıyor. Ama en çok 'manevi işkence'de eğleniyorum.
Manevi işkence mi?
Evet. Hepsinden kendileri için değerli olan bir şeyi getirmelerini istedim. Beni kandırma şansları yoktu. Kimi aile resmini, kimi çocukluktan kalma günlüğünü getirdi. Gözleri önünde topuklularımla annesinin yüzünü ezerken düştüğü durum muhteşemdi. Çok hayvanat bahçesi gezdim ama beni o kadar eğlendirebilen bir maymunla daha önce karşılaşmamıştım. Sadece bir tanesi asilik ediyor. Ama geç gelen itaat itaat değildir ve bunun bedelini mutlaka ödeyecek.

Unutma, her zaaf aslında görünmeyen bir serumdur. Güçlü bir kadın için ipleri eline alma fırsatıdır, açık bir yaradır. Ve ben kabuk bağlamış yaraları kanatmayı çok severim.

Seni bir daha ezmeyeceğim. Küçüklükten beri varolan dürtülernii gıdıklayacağım. Ezilmek için sen bana geleceksin, bunun için emekleyeceksin. Seni rezil etmeyeceğim. Doktorlara gidip kendi ağzınla hayattaki tek amacının benim ayakkabılarımı yalamak olduğunu söyleyeceksin. Hayvanat bahçesi teorisini aklında tut. Bir maymun eğlendirir evet, ama maymunlarla dolu bir kafes çok daha fazlasını vaadeder. Burayı bir hayvanat bahçesi olarak düşün, siz de benim maymunlarımsınız.

Topuklarının üzerinde ayakkabılarının ucunu havaya kaldırdı. Serbest kalmıştım.

'Bastığım yerlere birer öpücük' komutuyla hastanenin yerlerini öptüm.

Yaklaş, ayakkabılarımın kokusunu içine çek. Bu Pavlov'un Köpeğin'deki zil vazifesi görecek ve beni her gördüğünde ezilme dürtülerin harekete geçecek. İyice içine çek ve beynine kazı.

Burnumu dayayıp alabileceğim en derin nefesi aldım. Haklıydı. Bütün vücudum onun tarafından ezilme isteğiyle titredi.

maskelisinek

Ertesi sabah yine toplantı için bir araya geldik. Doktor Sanem alışıldık biçimde herkesden yüksekte, taburesinde yerini almış, dört stajyer kız da arkasında ip gibi dizilmişti. Bir komutanın arkasındaki asker veya bir çobanın yönetimindeki kuzu gibiydiler. İçimden onlara lakap koydum: "El", "Pençe" ve "Divan". Sonuncu stajyer Serra ise Doktorla zıtlaşmamaya dikkat etse de yine de ona tamamen boyun eğmemişti.

Doktor gerçekten çok güzeldi. Sadece delici bakışlarını üzerime yönelttiği anlarda ondan gözümü ayırabiliyordum... Bakımlıydı ve çok güzel giyiniyordu. Hastanedeki diğer tüm kadın doktorlar basit bir önlükten ibaretken o resmi kıyafetini sivri topuklu ayakkabıları ve şık takıları ile süslüyordu. Hastaların arasındaki kızlar da ona olan hayranlığı bakışlarından anlaşılıyordu.

Aramızda yaşı en küçük olan Ekrem, yine Doktorun dibindeki koltuğa oturmuştu. Doktor her seferinde onun olduğu tarafa doğru bacak bacak üstüne atıyor ve çocuğa toplantı boyunca ayakabısının tabanınını izlettiriyordu. Bugün Ekrem siyah topuklulu ayakkabıların kırmızı tabanlarını seyredecekti.
Toplantı nefes egzersizleri ile başladı. Doktorun komutuyla nefesimizi tutuyor ve bırakıyorduk. Dikkatimi çeken şey ise bu aralıkları çok uzun tutmasıydı. Yine bir şekilde bizi domine etmenin yolunu bulmuştu: Nefes kontrolü uyguluyordu!

Birkaç alıştırmadan sonra stajyerlerden biri komuttan önce nefesini bırakınca Doktor buz kesti. Hiçbir şey demeden eliyle önündeki yeri işaret etti. Bu ölümcül hatayı yapan "Pençe"ydi ve ellerini arkada birleştirip doktorun önünde diz çöktü.

Doktor Sanem, ayak parmaklarını hafif hafif oynatarak ayakkabısının ayağından kurtulmasını sağladı. Topuğundaki yarabandını hafifçe söktü, dudakları arada kalacak şekilde "Pençe"nin ağzına yapıştırdı. Sonra yavaşça uzanıp ayakkabısını çıkardı ve baş parmağındaki yarabandını sökerek onu da diğerinin yanına ekledi.

Tüm hastalar şaşkınlık içersindeydi! Ben, Doktor Sanem'in zarif, frenchli ayaklarının etkisi altına girmiştim. Ekremse onun çıplak tabanları altında belki de köleliğe ilk adımını atıyordu. Ama istisnasız hepimiz onun olmuştuk, bize apaçık sahipti!

Yerinden kalktı
- Eğer buradan tamamen iyileşmiş olarak çıkmak istiyorsanız verilen tüm alıştırmaları harfiyen yapmak zorundasınız. Ve siz stajyer bozuntuları! Sizin için bu da yeterli değil. Her dediğimi iştahla ve beni memnun edecek şekilde yerine getireceksiniz. Anlaşıldı mı?

Yerine geçti ve şimdi tekrar başlıyoruz dedi. "Derin nefes al...ve tut!". "Pençe"nin burnunu hava almayacak şekilde sıktı. Ağzı Doktorun ayağındaki yarabantları tarafından mühürlenen Pençe, tamamen onun insafına kalmıştı. Hastalar da korkudan nefeslerini bırakamıyordu. Bu bekleyiş "Pençe" mosmor olana kadar sürdü ve sonunda nefes alabildik.

maskelisinek

Parmağını iki kez şıklatıp Ekrem'e ayakkabısını gösterdi. Ekrem ayakkabısını Doktor'a verdi.

- Burada hiçbir itaatsizliğin cezasız kalmayacağını öğreneceksiniz!

Ayakkabıyı "Pençe"nin burnuna kapattı. "Pençe", ağzındaki yarabantları yüzünden bir yandan doktorun ayak parmakları arasındaki partiküllerin tadına bakarken, bir yandan da ayakkabının içinde nefes almaya çalışıyordu. Hırıltılar çıkararak debelense de az sonra bir kedi gibi uysallaştı.

"Aferin benim kızıma, şimdi burnunu ayakkabımın tabanına daya bakalım!" komutuyla denileni yaptı. İçerde kendinden geçmek üzereydi. Tükenmişti ve gücü kalmamıştı.

Bir insanı 10 saniyede böylesine çaresiz bırakan kokunun nasıl olduğunu merak ediyordum...

Pençe sonunda tüm gücünü yitirdi ve teslim oldu.
Göz kapakları aşağı inmişti, hareket edemeyecek haldeydi ama bilinci hâlâ açıktı.
Ağzı kapalı olduğu için tek yapabildiği ayakkabının içinden gelen kokuyu derin derin solumaktı.
Doktor sonunda ayakkabıyı çekti. Pençe olduğu yerde yığılmak üzereyken onu saçından kavradı ve dizlerinin üzerinde durmasını sağladı.
Saçından yavaşça çekerek sınıfın ortasına getirdi ve hızlı bir el hareketiyle gömleğinin ilk düğmesini açtı.
Odadaki erkek hastaların gözleri faltaşı gibi açıldı. Pençe'nin göğüs çatalı karşımızdaydı!
Kafasını yere eğmeye çalışsa da Doktor saçını geriye çekerek utançtan kıpkırmızı olmuş yüzünü hepimizin görmesini sağlıyordu.
Pençe kapalı gözlerinden akan yaşlara engel olmaya çalışırken Doktor cebinden çıkardığı sarj aleti kablosuyla ellerini arkadan bağladı.
Daha sonra şık ve pahalı kemerini tek harekette belinden kurtardı. Pençe'nin boynuna dolayıp tokayı deliklerden birine geçirdi. Diğer ucunu iyice yukarı çekti, taa ki Pençe nefessizlikten öksürene kadar.
Ucu, yanına çektiği yüksek taburenin arka demirine bağladı. Böylece kurban suratını yere eğemeyecekti.
Bir sarj aleti ve kemerle Pençe'yi bu çaresiz, yenik ve aşağılayıcı durumda sabitlemişti.
Doktor sınıfa tatlı talı gülümserken onu adeta bir pazar malı gibi sergiliyordu!

- Kalan 3 stajyer ve Dangling, beni takip edin! Sınıfın geri kalanı, lütfen manzaranın tadını çıkartın.
Bu arada itaatsizlik yapar veya gördüklerinizi birine anlatırsanız başınıza gelebilecek şeyleri düşünmeyi de ihmal etmeyin...

Yaşananlardan sonra, hepimiz Doktor'un dediklerini kayıtsız şartsız yapmak dışında bir şansımız kalmadığını anlamıştık.

Odadan çıkmadan önce son kez dönüp sınıfa baktım. Bazı kızların Pençe'ye bakarak bıyık altından güldüğünü, erkek hastaların ağzının suyunun aktığını gördüm.

maskelisinek

Pençe için üzgündüm ama beni asıl endişelendiren az sonra başımıza geleceklerdi.

Doktor, bizi rastgele seçmemişti ve az önce gördüklerimin çok daha ağırını bize yaşatacağından neredeyse emindim...

Ben ve 3 stajyer Doktor'u takip ederek koridorun sonuna yürüdük.
Tam ortasında bir sandalye ve zemininde çukura benzer delikler bulunan bir odaya girdik.

Bu oda içerisinde dediklerime kayıtsız şartsız itaat etmenizi istiyorum. Hepiniz buradan benliğinizi bana teslim etmiş olarak çıkacaksınız.

Doktor, şımarık bir tikky olan Serra'yı saçlarından çekerek diz çöktürdü ve diğer stajyerlere ellerine basın komutu verdi. Pençe'nin başına gelenler yüzünden Doktor'dan ölesiye korkan iki stajyer bu emri düşünmeden yerine getirdiler. Birinin ayağında bej platform topuklular diğerinde ise babet vardı. Serra en yakın arkadaşları tarafından köpek pozisyonunda sabitlenmiş, acıyla inliyordu.

Doktor odanın zeminindeki, o ana dek hiç farketmediğim gizli kapağı kaldırdı. Kapağın altında bir insanın ancak sığabileceği mezara benzer bir çukur ve bu çukurun sonunda da bir insan kafası büyüklüğünde bir delik yer alıyordu. Zemindeki deliklerin gizemi çözülmüştü.

Çekmeceden aldığı iple ellerimi arkadan bağladı ve çukura girmemi emretti. Boyum uzun olduğu için dizlerimi karnıma çekerek zar zor sığabildim. Kafam tam delik hizasına denk gelmişti. Doktorun kapağı üzerime kapatmasıyla dışarıda sadece yüzüm kalmıştı.

Doktor Sanem, odadaki sandalyeyi başımın dibine kadar çekti ve oturdu. Elinde tas veya kap benzeri bir şey vardı.

"Bunun içinde kezzap var. Yüzüne döküp seni bir ucubeye çevireceğim. Görenler seni parmaklarıyla göstererek kahkaha atacaklar."

Tası ters çevirirken korkuyla gözlerimi yumdum. Yüzümde bir yanma veya beni acıdan kıvrandıracak benzer bir acı duyumsamayı bekledim.

"Aç gözlerini gerizekalı, sadece suydu! Şu andan itibaren yüzüne değen her şeyi üç gün aç bırakılıp mama görmüş bir köpeğin iştahıyla yalayacaksın. Bir köpeğin içgüdülerini anlamanı sağlayacağım. Bu çukurdan, bana kuyruk sallayan, kemik attığımda ağzıyla yakalayıp getiren, sahibine sadık bir köpek olarak çıkacaksın.

Sonunda yerinden kalktı. Odada birkaç inilti sesi duydum. Biraz sonra, karşımda Serra'nın yüzü vardı. Kısa bir süre göz göze geldik. Yeşil gözleri kan çanağına dönmüş, gözyaşları yanaklarında kurumuştu.

"Gelelim sana Serra. Bugüne kadar bana itaat etmemekte direttin. Ve bu gecikmenin cezasını ödeyeceksin."

Doktor Sanem stajyerlere bir leğenin içine su doldurmalarını ve ayak bakım ürünleriyle birlikte getirmelerini emretti.

maskelisinek

Serra ayaklarını yıkamaya başladığı sırada Doktor'un kahkahalarını duydum.
"Hizmet et bakalım fıstık."

Leğen yüzümün üzerindeydi. Doktor ağırlığını yere verdiğinde bütün suratım eziliyordu. Şeffaf plastiğin ötesindeki ayak tabanlarını ve parmaklarının altındaki boğumları görüyordum.

Doktor ayaklarını yıkatırken Serra'ya emirler yağdırıyordu.
"Ağla cici köpek, ağla!
"Topuklarımı törpülemeyi unutma!"
"O leğenin içindeki karışım senin yemeğin olacak"
"Artık sen topuklarımdaki çatlaklardan ve ölü derilerden sorumlusun.
"Anladın mı!"

Serra'dan ses gelmedi.

"ANLADIN MI DEDİM!"
"Hayır!"

Bir saniye geçmeden Serra'nın kafası da leğenin içindeydi. Doktor arada bir nefes almasına izin veriyor, tekrar leğene sokuyordu. Daha sonra yüzüne ardarda tokatlar indirmeye başladı. Oda, Serra'nın hıçkırıkları ve yediği tokatların sesiyle yankılanıyordu. İşkence sona erdiğinde bitkin düşmüştü. Kafası istemsizce leğenin içine düştü.

Doktor onu olduğu yerden kaldırdı, ayaklarını kafasının üzerine yerleştirdi. Ayaklarını üstüste attı ve iyice gevşedi.

"Saçların yumuşacık. Ayaklarımı dinlendirmek ve kurutmak için çok uygun Serra."

Serra'yla hastaneye ilk girdiğim gün konuşmuştum. Özel bir üniversitede okuduğunu ve ailesinin çok zengin olduğunu biliyordum. Hayatı boyunca el üstünde tutulan bu kız, şimdi kendinden yaşça büyük bir kadının ayakları altındaydı.

"Son kez soruyorum: ANLADIN MI?"
Serra ağlayarak anladım dedi.
"Daha saygılı!"
"Anladım Sanem Hanım."
"Anladıysan havla!"
"Hav hav"
"Aferin. Şimdi beni tekrar et. Ben efendimin topuklarından sorumluyum. Orada oluşan her çatlaktan dolayı köpek gibi aşağılanmayı ve cezalandırılmayı kabul ediyorum."
Serra Doktor'un söylediklerini tekrarladı.
"Törpü bulamazsan topuklarımın bakımını dişlerinle yapacaksın ve oradaki ölü deriler senin en sevdiğin öğünün olacak."
"En sevdiğim öğünüm topuklarınızdaki ölü deriler."

Güzel. Şimdi leğenin içinden avucuna su alıp içmeni istiyorum.
Serra bu sefer emri yerine getirmekte tereddüt etmedi.

Doktor iki ayağını hafifçe yukarı kaldırdı. Tabanlarındaki çizgileri ve derin kavisi görüyordum. Bana verdiği emri hatırladım ('Şu andan itibaren yüzüne değen her şeyi üç gün aç bırakılıp mama görmüş bir köpeğin iştahıyla yalayacaksın.') ve ayaklarından dudaklarımın üzerine damlayan suyu yaladım.

Güzel. Artık herkes söz dinlemeye başladığına göre misafirimizi odaya çağırabiliriz.

Hikayenin buraya kadar olan kısmına erişebildim. Devamının gelip gelmediğini bilmiyorum ne yazık ki. Eğer devamı gelmiş ve elinde olan veya ulaşabilecek olan varsa paylaşırsa çok güzel olur.

FetisAlem tamamen eğlence ve yetişkinlere yönelik fantezi amaçlıdır. Sitedeki içerikler kurgu niteliğindedir ve gerçek kişi, yaşam veya olayları yansıtmaz ve yönlendirme amacı taşımaz. İçeriklerin üretimi, kullanımı ve yorumlanmasından kullanıcılar sorumludur.